Olsztyn24

Toruń ma Kopernika, Warszawa - syrenkę, Kraków - lajkonika i smoka, Opole - festiwal, Mrągowo - country, z którego słynie w kraju, a co ma Olsztyn? Władze miasta chcą odkryć to coś. Dziś (2.10) o godz. 16. w sali sesyjnej będzie prowadzona debata publiczna o marce Olsztyna. Ludzie ratusza i wynajęci fachowcy będą szukać cechy, która to miasto wyróżni. Może taki brakujący element wskażą mieszkańcy miasta?

Toruń, mimo, że od dawna jedzie na plecach Kopernika i produkuje pierniki z jego wizerunkiem, wymyślił jeszcze puentę swych działań, czyli hasło „Gotyk na dotyk”. Hasło pomaga w budowie promocji, wyznacza kierunek. Gdynia, której brakuje sławy sopockich plaż i zabytków historycznych Gdańska, promuje siebie hasłem „Uśmiechnij się, jesteś w Gdyni”. Solec Kujawski - małe miasteczko między Toruniem a Bydgoszczą wymyśliło sobie Dinopark, do którego teraz ciągną wycieczki z całego kraju. Profesjonalnie urządzony teren z kopiami dinozaurów autentycznej wielkości, bogate muzeum, a na „deser” kino, kawiarenki, plac zabaw dla dzieci. Jest też baza do zorganizowania imprez kulturalnych, integracyjnych, koncertowych. Miejsce to żyje przez cały rok - tylko pozazdrościć.

Bez kosztownego doradztwa marketingowego firm zewnętrznych, Mrągowo od dawna ma swoją markę, którą zyskało dzięki festiwalowi country i kowbojskiemu miasteczku. Dla wzbogacenia kulturowego i z ukłonem dla pokoleń - jest jeszcze w Mrągowie wielki festiwal kresowy. Ale już Giżycko, także miasteczko z Mazur, choć ma unikatową w skali Europy historyczną fortyfikację Twierdzę Boyen (budowa w końcu XIX wieku, na kilkudziesięciu hektarach, zbudowana z głazów narzutowych i czerwonej cegły w formie gwiazdy) - nie ma nic, tylko łódki na jeziorze, czyli schemat.

Z czego Olsztyn słynie? Czego mu brakuje, jakiego elementu i w jakiej dziedzinie? Mówi o Olsztynie, że to miasto nad Łyną? A gdzie ta Łyna? W szuwarach. Mówi się, że w centrum Olsztyna jest zamek, w którym Kopernik mieszkał, do obrony przed Krzyżakami miasto przygotował, a sławny zamek cegły gubi i nie ma nowoczesnych prezentacji, na które zasługuje to zacne miejsce. W Bretanii nawet pusty zamek - żył. Miał restauracyjkę na dziedzińcu, a w mrocznych salach typu piwnica można było jak z automatu wybierać do oglądania krótkie filmy popularno-naukowe, związane z miejscem. Ot tak, wpaść na kwadrans z kubkiem kawy i popatrzeć na ekran w oczekiwaniu na - na przykład - koncert w większej sali lub wykład czy wernisaż, z którym film się wiązał.

Może Olsztynowi potrzeba charakterystycznej budowli? Coś jak wieża Eiffla albo wieża dla gołębi, czyli czegoś szalonego? Może brak instytucji kultury, niestandardowej rotundy, której program tworzą dziwne sale do prób twórczych różnych grup marginesowo-niszowej sztuki, a publiczność możne obserwować ich męki twórcze na żywo w kawiarnianej scenerii? Nie wiem - coś musi być wyjątkowego, jak festiwal zupy w popegeerowskim miasteczku w Wielkopolsce, na który ciągną ludzie z całego województwa.

Nie mam rozwiązania na dylematy Olsztyna, ale mam apel związany z kulturą. Ogłaszam go w imieniu pewnej nauczycielki, miłośniczki teatru, której nie starcza pieniędzy na bilety. Zawsze ma ona dylemat - buty czy bilet na spektakl? I przykro jej, że w rzędach dla VIPów siedzą osoby, które nie muszą kupować biletów, bo wchodzą na zaproszenia, a jak wiadomo na bilety je stać. Proponuję, by VIPy kupowały bilety, przekazując je nauczycielkom. Dopiero wtedy mogą zająć wyznaczone im bezpłatne miejsce w rzędzie dla VIPów. To tak na dobry początek akcji na rzecz Olsztyna.