Olsztyn24

W 68. rocznicę ujawnienia Zbrodni Katyńskiej, pod znajdującym się na cmentarzu komunalnym przy ul. Poprzecznej pomnikiem ofiar tego ludobójstwa, odbyły się dzisiaj (20.04) uroczystości patriotyczne. Pod pomnik, oprócz członków Stowarzyszenia Rodzina Katyńska - organizatora uroczystości, przybyli m.in. Marian Podziewski - wojewoda warmińsko-mazurski, Zbigniew Dąbkowski - przewodniczący Rady Miasta Olsztyn, Iwona Arent, Tadeusz Iwiński i Janusz Cichoń - warmińsko-mazurscy parlamentarzyści. Asystę zapewniła orkiestra i kompania honorowa wojska polskiego a także kompania reprezentacyjna Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie. Uroczystości pod pomnikiem poprzedziła msza św. w kościele pw. NSPJ w Olsztynie.

- Spotykamy się dziś, w 68. rocznicę zbrodni katyńskiej, by oddać hołd około 25 tys. Polaków osadzonych w obozach jenieckich Kozielska, Starobielska, Ostaszkowa oraz w więzieniach Ukrainy i Białorusi, zamordowanych przez władze sowieckie na mocy decyzji Stalina i Komitetu Centralnego KPZR z 5 marca 1940 roku, aby oddać hołd oficerom wojska polskiego, policjantom, funkcjonariuszom straży granicznej, służby więziennej, duchownym, przedstawicielom nauki, sztuki, inżynierom, lekarzom, prawnikom, przedstawicielom ziemiaństwa polskiego - powiedziała Mirosława Aleksandrowicz, przewodnicząca Stowarzyszenia Rodzina Katyńska. - Wszyscy oni stanowili elitę Narodu Polskiego. Byli pokoleniem, które w większości brało udział w wojnie o wolną Polskę po latach porozbiorowej niewoli. Zginęli dlatego, że byli polskimi patriotami. Dlatego Katyń będzie dla nas symbolem okrucieństwa i zła, jakie wyrządzono naszemu narodowi.

Mirosława Aleksandrowicz przypomniała zebranym okoliczności ujawniania zbrodni katyńskiej, tworzenia się stowarzyszenia Rodzin Katyńskich i podejmowanych przez stowarzyszenie działań mających na celu zachowanie w pamięci ofiar tego ludobójstwa.

- Zrobiliśmy wiele dla sprawy Katynia, my - Rodziny Katyńskie i my - Naród Polski - mówiła przewodnicząca . - To wszystko trwało długo. Starczyło na to naszego życia, życia dzieci katyńskich, ale dzień nasz już się nachylił. Składamy więc w ręce Narodu Polskiego sprawę pamięci zbrodni katyńskiej z głębokim przekonaniem, że będzie kontynuowana.

- Dzień pamięci ofiar zbrodni katyńskiej jest naszą historyczną relikwią i o tym musimy, i powinniśmy pamiętać - powiedział Marian Podziewski. - W tym roku, po raz pierwszy w tak uroczystej formie, czcimy pamięć wszystkich ofiar wymordowanych przez NKWD na mocy decyzji władz związku sowieckiego z 5 marca 1940 roku.

Wojewoda przypomniał, że prawda o Katyniu była ukrywana przez pół wieku. Dopiero 13 kwietnia 1990 roku prezydent ZSRR Michaił Gorbaczow potwierdził oficjalnie, że winne zbrodni są tajne służby sowieckie. Po tym zostały otwarte polskie cmentarze w Katyniu, Charkowie i Miednoje. 14 października 1992 r. rosyjskie archiwum państwowe, na polecenie Borysa Jelcyna, przekazało Lechowi Wałęsie teczkę z dowodami zbrodni. Wyszły na jaw niemal wszystkie okoliczności tej zbrodni. Znane są daty egzekucji, miejsca zbiorowego pochówku, listy ofiar, zeznania świadków, a nawet nazwiska oprawców.

Do zebranych pod pomnikiem przemówił również Zbigniew Dąbkowski. - Od lat spotykamy się pod tym pomnikiem, jednakże w tym roku spotkanie ma wymiar szczególny - powiedział. - Spotykamy się, gdy Sejm RP uznał ten dzień za dzień chwały, dzień składania hołdu ofiarom, które pozostawiły swe życie na nieludzkiej ziemi.

Zbigniew Dąbkowski podziękował wszystkim, którzy przyczynili się ujawnienia zbrodni i zachowania pamięci o jej ofiarach.

W imieniu parlamentarzystów głos zabrał Tadeusz Iwiński. - Wciąż niedostępnych jest 187 dokumentów zawierających szczegółowe informacje na temat zbrodni - powiedział poseł. - 116 dokumentów ma charakter ściśle tajny. Trzeba zrobić wszystko, żeby one zostały udostępnione.

- Kiedy w 1990 roku byłem w Katyniu uświadomiłem sobie, że w tym lesie koło Smoleńska leżą dziesiątki, a może i setki tysięcy Rosjan, Ukraińców, Białorusinów i przedstawicieli innych narodowości - wspominał poseł Iwiński. - Głównymi ofiarami sowieckiego reżimu były osoby zamieszkujące tamten kraj, także Polacy. Sądzę, że pamięć o polskich oficerach, policjantach, żołnierzach, pracownikach służby więziennej powinna być wieczna, ale sądzę też, że Katyń powinien służyć, z perspektywy historycznej, procesowi pojednania polsko-rosyjskiego. Bo narody nie ponoszą odpowiedzialności za tę zbrodnię.

Pod pomnikiem katyńskim odczytano apel poległych. Kompania reprezentacyjna wojska polskiego oddała salwę honorową. Następnie złożono wieńce i wiązanki kwiatów oraz zapalono symboliczne znicze.