Olsztyn24

Czy autyzm można leczyć dietą? Specjaliści próbują także tej metody, by pomóc dzieciom z autyzmem w lepszym funkcjonowaniu. Zbliżający się Światowy Dzień Autyzmu, który przypada 2 kwietnia, to dobra okazja, by udzielić rodzicom wskazówek, co powinno ich zaniepokoić w zachowaniu dziecka i kiedy trzeba przyjść po pomoc do specjalistów.

Autyzm to regres rozwojowy. Dziecko prawidłowo się rozwija i nagle zapomina to, co już potrafiło zrobić, np. mówiło, a teraz przestało, kontaktowało się z innymi osobami, a zaczęło się izolować. Zwykle taka zmiana w zachowaniu występuje w okresie między 18. miesiącem życia a 3. rokiem życia.

Żeby jednak zdiagnozować autyzm, potrzeba czasu. Centrum Diagnostyki, Leczenia i Terapii Autyzmu przy Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym w Olsztynie jako jedyna placówka na Warmii i Mazurach i jedna z kilku w kraju prowadzi tzw. diagnostykę różnicową autyzmu.

- W diagnostyce autyzmu niezbędny jest interdyscyplinarny zespół specjalistów oraz diagnoza różnicowa. Chodzi w niej o to, że na początku pacjent trafia do neurologa, bo trzeba wykluczyć różne inne choroby somatyczne lub psychiczne, które dają taki obraz, jak w autyzmie, między innymi napady padaczkowe, upośledzenie umysłowe, opóźniony rozwój mowy, czy niedoczynność tarczycy - podkreśla Małgorzata Moszyńska, kierownik olsztyńskiego Centrum Diagnostyki, Leczenia i Terapii Autyzmu. - Jeżeli u dziecka stwierdzimy np. niedoczynność tarczycy, musimy dać mu czas na wyrównanie parametrów hormonalnych i obserwację, czy to zmieni jego sferę poznawczą. Dziecko jest badane przez neurologa, endokrynologa, lekarza specjalistę chorób metabolicznych, a także przez psychologa, pedagoga, logopedę, neurologopedę i psychiatrę. Zachowanie dziecka należy poddać dłuższej obserwacji z uwzględnieniem typowych objawów autyzmu we współpracy z rodzicami i nauczycielami w żłobku czy przedszkolu.

Ośrodek w szpitalu dziecięcym prowadzi badania m. in. genetyczne i biochemiczne we współpracy z Katedrą Biochemii Wydziału Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W wyniku badań ustalany jest wpływ niektórych składników pokarmowych na nasilenie lub zmniejszenie objawów towarzyszących autyzmowi, obserwowanych u dzieci. Podejmujemy próby stosowania diet eliminacyjnych.

Dlaczego z diety wyklucza się między innymi mleko i jego przetwory? Bo okazuje się, że to właśnie spożywanie dużej ilości nabiału przez dzieci może powodować zachowanie przypominające objawy autyzmu. Odpowiednia dieta może też pomóc dzieciom, u których już zdiagnozowano autyzm.

- Według najnowszych badań u części dzieci z autyzmem zachodzą nieprawidłowe procesy metaboliczne, w związku z czym spożywanie niektórych składników może wywoływać u nich nasilenie objawów autyzmu - przyznaje doktor Barbara Chwała, pediatra i dermatolog ze Szpitala Dziecięcego w Olsztynie. - Trzeba jednak pamiętać, że dieta to tylko jeden z elementów terapii i niestety nie u wszystkich dzieci nawet bardzo restrykcyjna dieta przynosi rezultaty.

Centrum Diagnostyki, Leczenia i Terapii Autyzmu przy Szpitalu Dziecięcym w Olsztynie istnieje od 2011 roku. Centrum obejmuje opieką coraz większą liczbę dzieci. W 2013 r. udzielono tu 2600 porad, a w 2014 roku już 3204 porad.

Potrzeba utworzenia specjalistycznego ośrodka tego typu podyktowana była właśnie stale wzrastającą liczbą pacjentów z podejrzeniem lub diagnozą z zakresu tzw. całościowych zaburzeń rozwoju, w szczególności takich jak autyzm czy Zespół Aspergera. Badania wykazują, że zaburzenia tego typu mogą dotykać nawet 1 dziecko na 150.

Działanie Centrum Diagnostyki, Terapii i Leczenia Autyzmu opiera się na interdyscyplinarnym zespole diagnostyczno-terapeutycznym, w skład którego wchodzą lekarze psychiatrzy, lekarz pediatra, lekarz neurolog, psycholog, oligofrenopedagog - logopeda i rehabilitanci ruchowi. Terapia oparta jest na modelu eklektycznym, polegającym na stosowaniu kilku terapii w zależności od stanu rozwojowego małego pacjenta, lub stanu funkcjonowania pacjenta w wieku starszym oraz indywidualnego tempa i rytmu jego rozwoju. Bardzo ważnym aspektem opieki nad dzieckiem jest równoczesna opieka nad jego systemem rodzinnym, wsparcie rodziców, oraz współpraca z całym środowiskiem dziecka w szczególności z jego placówką oświatową. Rodzice są współuczestnikami terapii, towarzyszą dziecku na zajęciach i uczą się jak postępować w domu, aby kontynuować terapię. Jest to element przygotowania rodziców do tzw. samoopieki w stosunku do dzieci.

Z Centrum ściśle współpracują poradnie specjalistyczne: neurologiczna, foniatryczna, endokrynologiczna, genetyczna, metaboliczna oraz inne niezbędne do prowadzenia prawidłowej terapii, znajdujące się w jednej lokalizacji. Ponadto Szpital zapewnia pacjentom Centrum pełną opiekę również w przypadku wystąpienia innych schorzeń.